توی یک کلاس خلوت --------------------- دو تا دانشجو اسیرن دو تا بد شانس، دو تا تنها ---------------- یکیشون تو یکیشون من قلب استاد مثل سنگه -------------------- سنگ سرد و سخت خارا زده قفل بی صدایی ----------------------- به لبای خستۀ ما چشم استاد شده خیره ------------------ مراقب آخرِ گیره ناز از ترس نگاشون ----------------------- کم کَمَک داره میمیره نمیتونیم که بجنبیم--------------------- پیش این استاد کافر 10 گرفتن من و تو ------------------------- قصه هست قصّۀ آخر همیشه فاصله بوده ----------------------- بین برگای من و تو با همین تلخی گذشته ------------------- امتحانای من و تو راه دوری بین ما نیس --------------------- اما باز اینم زیاده تنها امید من و تو ------------------------- این مراقب جواده کاش میشد برگه عوض کرد ------------- کاش میشد تقلّبی کرد کاش میشد از جایی دید زد ------------- روی برگ خود کپی کرد ما باید با هم بشینیم --------------------- اگه میخوایم که نیفتیم واسه ما جدایی مرگه --------------------- تا جدا بشیم میافتیم کاشکی جاهامون عوض بشه ------------ من و تو با هم بشینیم توی یک فرصت ویژه ----------------------- برگای همو ببینیم شاید اونجا واسۀ ما ---------------------- دیگه گیر بازار نباشه خیلی خوبه اگه با ما ---------------------- جاسوس و رادار نباشه اینجای شعر که رسیدم ------------------ از نوشتن دست کشیدم سرمو بالا اُوردم --------------------------- یهو مراقبو دیدم بجای حلِ مسائل ------------------------- این اراجیفو نوشتی راستی خوی شد که به سرعت ---------- از توی خواب پریدم چونکه از ترس مراقب --------------------- خودمو قهوهای دیدم کاش میشد حتی توی خواب ----------- من و تو یک 10 بگیریم اون وقت از خوشحالی محض ------------- تو آغوش هم بمیریم
1 نظر براي امتحان...
نظر خود را به اشتراک بگذاريد
samar گفته :
توی وبلاگ دیگرم هست نگران نباش