مرجع خبري رئال مادريد : پایان غم انگیز برای یک شب فراموش نشدنی . می شد خیلی شکل های دیگری داشته باشد اما مثل دیروز شد . دهمین چمپیونزلیگ که مدتها به دنبالش هستیم پیش رویمان بود . در سه سال اخیر دوره ای شروع شده بود که در آن روشنایی و سایه ها به وجود آمده بود . در حالی که به نظر می رسید که از هدف دور شده باشیم ، در دقایق پایانی بوی یک بازگشت تاریخی می آمد . 
اما جدا از این مسئله همه نگاه به آینده نیمکت رئال داشتند . هیچ بعید نیست که اصلا پیش از این نیمه نهایی مورینیو تصمیمش برای وداع را گرفته بوده باشد . با این که فینال کوپا دل ری هم در پیش است ، با توجه به تشریفاتی شدن لالیگا همه فرصت دارند تا برای فصل بعدشان برنامه بریزند . طبیعتا ممکن است که نظرات عوض شود اما با توجه به شناختی که از مورینیو وجود دارد ، بعید است که در مورد ماندنش در رئال تجدید نظر کند .
طبیعتا رفتنش جراحت هایی روی رئال مادری دخواهد گذشت . مربی پرتغالی شخصیتی دارد که وقتی می رود ، جای قبلی اش آتش می گیرد . در اینتر و چلسی نیز همین اتفاق افتاد . شاید به خاطر توقعاتش از تیم باشد ، شاید به خاطر تئوری های خاص خودش که یا بر من باشید یا علیه من اما حقیقت این اکه تیمهای سابقش همیشه ویران شده اند . این میراث حتمی به نظر می رسد . با توجه به این که دهمین چمپیونزلیگ میسر نشده اوضاع می تواند سخت تر هم بشود .
مورینیو در این سه سالی که در رئال بود ، به جای استفاده از کلمه " دهمین " مدام می گفت که هدفش سومین چمپیونزلیگ خودش است . اما حالا دیگر مهم نیست . با رفتن او ، آرامش بیشتر برای تیم در پیش است .
خ.خ.سانتوس